« October 2007 | Main | December 2007 »
November 15, 2007
there's much to say but nothing can say...
This Land is mine
Dido
From behind these walls I hear your song
Oh, sweet words
The music that you play lights up my world
The sweetest that I’ve heard
Could it be that I’ve been touched and turned
Oh Lord, please finally…finally things are changing
[Chorus:]
This land is mine but I let you rule
I let you navigate and demand
Just as long as you know…this land is mine
So find your home and settle in
Oh, I’m ready to let you win
Just as long as we know…this land is mine
After all the battles and the wars
The scars and loss
Oh I’m still the queen of my domain
and feeling stronger now
The walls are down a little more each day
Since you came, finally…finally things are changing
[Chorus]
Follow the days I’ve traveled alone
In this cold and colorless place 'till now
It’s what I had to pay
[Chorus]
This land is mine but I let you rule
I let you navigate and demand
Just as long as you know…this land is mine
Posted by goli at 10:33 PM
خودم میدونم تکراریه...
piu' che puoi
Eros Ramazotti
Guarir non e' possibile
la malattia di vivere
sapessi com'e' vera questa cosa qui
E se ti fa soffrire un po' puniscila vivendola
...'e' l'unica maniera sorprenderla
Piu' che puoi, piu' che puoi
afferra questo istante e stringi
piu' che puoi, piu' che puoi
e non lasciare mai la presa
c'e' tutta l'emozione dentro che tu vuoi
di vivere la vita piu' che puoi
You've got one chance, the gift to feel
love's deepest pain you cannot heal
it shatters every memory that you
keep inside
I tell you this because I know
protect what's dear, don't trade your soul
'cause there's nothing left around you
there's no place left to go
All you can, all you can
you gotta take this life and live it
all you can, all you can
never let it go
'cause there's one thing in this life I understand, ooh
Siamo noi, siamo noi
che abbiamo ancora voglia di stupire noi
siamo noi
che la teniamo sempre accesa
quest'ansia leggerissima che abbiamo poi
di vivere la vita piu' che puoi
Respira profondo
apri le tue braccia al mondo
e abbraccia tutto quello che ci sta
tutta l'emozione che ci sta
All you can, all you can
you gotta take this life and live it
all you can
all you can
and never let it go
'cause there's one thing in this life I understand, ooh
Piu' che puoi, piu' che puoi
afferra questa vita e stringi piu' che puoi
piu' che puoi
e non lasciare mai la presa
c'e' tutta l'emozione dentro che tu vuoi
di vivere la vita piu' che puoi
di vivere la vita
piu' che puoi
Posted by goli at 10:25 PM
November 13, 2007
وای که دیروز یه خرابکاری بد کردم!!!! نمی دونم چرا برای هر کی اولش رو تعریف میکنم هنوز دو جمله نشده میزنه زیر خنده 
!!!!
حالا ماجراش اینه:
دیرو ز تو کلاس نقاشی با مرکب و قلم آهنی طراحی حالت میکردیم. بعد خیلی باید اولاش دقت کنی که درست مرکب و تخته شاسی رو تو یه دستت بگیری که یه وقت مرکب نریزه. خلاصه کلی با دقت کار رو شروع کردیم.
بعد صاحب گالری تازه کف اونجا رو پارکت کرده و دیوارارو رنگ زده و کارای دیگه (آخه کی میاد کف جایی که همه دارن با رنگ روغن و آبرنگ و ... کار میکنن پارکت کنه!!:( ) معلم (نمیدونم باید بگم معلم یا استاد؟؟؟) مون هم گفت بچه ها مباظب باشین قطره های مرکب رو زمین نریزه ها! خلاصه کلی دقت کردیم. من اومدم طراحی م رو بگیرم بالا معلممون ببینه بگه خوبه یا نه اما دستم لغزید یه عالمه مرکب ریخت رو کاغذهام. اما زود صافش کردم و فقط خودم مرکبی شدم 
بعد از اینکه همه چی رو تمیز کردم و خطر رفع شد اومدم مرکبم رو بر دارم که یه دفعه یادم نیست پام لغزید یا دستم لرزید!! خلاصه آقا از این ور اتاق تا اون ورش سیاه شد!!!!!!!!!!!!!! همه چشماشون 6 برابر شد
!!! :(((
خلاصه بعد از اینکه شوک برطرف شد همه سعی کردیم تا صاحب اونجا ندیده همه جا رو تمیز کنیم. رفتیم گقتیم آقای ... تی دارید؟ اونم گقت آب ریختید؟ بیاید. بعد همین جوری که داشت از جلوی اتاق رد میشد یه دفعه چشمش افتاد به شاهکار من . عین برق گرفته ها شد! 
بیچاره گذاشت رفت اصلا. اما ما عین بچه های خوب همه جا رو عین اولش برق انداختیم
نمیدونم این کاش خنده داره! حس من در اون لحضه توصیف نا پذیر بود!!!
Posted by goli at 12:43 PM
November 08, 2007
خدای من شکرت که انقدر زیبایی آفریدی... با نگاه کردن به زیبایی های اطرافت حتی اگر دلت هم گرفته باشه نمی تونی لب به تحسین باز نکنی و مسحور نشی...
دیشب رفته بودیم با بابام اینا سرخوشه ... همه جا تاریک تاریک بود و هوا اونقدر سرد بود که دندونات به هم می خورد... کافی بود سرت رو بالا کنی و به آسمون نگاه کنی و در عظمتش غرق شی... مدت ها بود اینقدر ستاره ندیده بودم!
و چقدر این صحنه رو که باد میاد و کل اطرافت پر میشه از برگهای رنگارنگ که تو هوا این ور و اون ور میرن تا برسن به زمین رو دوست دارم... باد به صورتت میخوره و گرداگرت برگها مشغول رقص و پایکوبی ان...
پ.ن1: شرمنده انقدر کیفیت آهنگه بده! اما انقدر مجبور شدم کمش کنم که جا شه :(
پ.ن2: کاش هیچی مهم نبود... کاش آدم بی حس بود...
Comfortably Numb
Pink Floyd
Hello?
Is there anybody in there?
Just nod if you can hear me.
Is there anyone at home?
Come on, now,
I hear you're feeling down.
I can ease your pain
Get you on your feet again.
Relax.
I'll need some information first.
Just the basic facts.
Can you show me where it hurts?
There is no pain you are receding
A distant ship's smoke on the horizon.
You are only coming through in waves.
Your lips move but I can't hear what you're saying.
When I was a child I had a fever
My hands felt just like two balloons.
Now I've got that feeling once again
I can't explain, you would not understand
This is not how I am.
I have become comfortably numb.
I have become comfortably numb.
O.K.
Just a little pin prick.
There'll be no more aaaaaaaaah!
But you may feel a little sick.
Can you stand up?
I do believe it's working, good.
That'll keep you going through the show
Come on it's time to go.
There is no pain you are receding
A distant ship's smoke on the horizon.
You are only coming through in waves.
Your lips move but I can't hear what you're saying.
When I was a child
I caught a fleeting glimpse
Out of the corner of my eye.
I turned to look but it was gone
I cannot put my finger on it now
The child is grown,
The dream is gone.
but I have become comfortably numb.
Posted by goli at 08:40 PM | Comments (1)
November 06, 2007
گاهی اوقات تو زندگی مشکلاتی پیش میاد... چقدر خوبه که آدم بتونه ازشون درس بگیره... چرا ازشون به بدی یاد کنیم؟ به جای این یاد بگیریم از دونه دونه ی مسائل تشکر کنیم که باعث شدن رشد کنیم... و پله ای بالاتر بریم... هیچ وقت فرار نکنیم... یاد بگیریم جرات داشته باشیم که برگردیم و به ردپاهامون نگاه کنیم...
و چیزی که درک میکنم و به باور رسیدم اینه که آدم باید به اعتقاداتش پایبند باشه و در این صورت خودشو مصون کنه...
و دیگه اینکه خدا بزرگترینه و باید یاد بگیریم اینو باور کنیم که میدونه چی بهترینه و بهش اعتماد کنیم...
پ.ن: خداییش چقدر این 3 پست اخیرم به درد نخور بودن. اما پاک نمیکنم که یادم باشه...
Posted by goli at 12:20 PM | Comments (1)
November 05, 2007
I'm out of words... out of soul... out of happiness...
how can I be happy, how can I live when I'm broken... when I'm destroyed...
Once I've heard a wise sentence: "The past can hurt ,but you can either run from it or learn from it"
but now, I just can think of the first choice...
My dearest god... I won't say anything...Even if I break... I'll accept what ever you say... but please give us the power to be strong... give us that power to accept what you want ...
Posted by goli at 03:20 PM