Snowyman

چه بد!!!!! خوب سعی کن هیچ وقت این اتفاق نیفته!!!! شدنیه ها... خیلی هم راحت... انقدر تو زمان حال زندگی کنی که اصلا یادت بره گذر زمانی هم وجود داره... اینجوری فقط که میشه از زندگی لذت برد و لذت برد و لذت برد

akhey raast migiha

راست ميگی، خيلی وقت ها ميشه که اصلاً نمی تونی صبر داشته باشی تا اینکه يه چيزی از زندگيت
بگذره. اما خوب، به نظر من (که اینم بگم کلی طول کشيد تا برای خودم کار کنه) زمان بهترين راه
حل هست. سخت هست و وقت ميبره، ولی آخرش ميبينی خوده زمان، و همينطور که ثانيه ها گذشتن، کار
خودشون رو انجام دادن و ديگه از بدی ها ياداور نميشی!
در کل بگم، زندگی بيش از اندازه کوتاه هست، و آدم بايد سعی کنه بيشتر با خوشی ها، و خوبی ها خودش
رو پيدا کنه، تا اینکه با بدی ها...البته خوب هست که يه کم از بدی ها هم باشه چون اگه نباشه بعد نميفهميم چه حالی
داره...ولی اینکه همش به انتظار گذر زمان باشيم که يه اشتباه رو در زندگيمون يا يک بدی رو، پاک کنه، خيلی هم خوب نيست.
بجاش، بايد خودمون با خوشی و خوبی و با کلی اميد برای پيشرفت اون بدی رو پاک کنيم.
اگه يه حس خوب در زندگيت داری، هيچ وقت نميخای ازش بگذری يا گذشت کنی، پس اون يه حس بدی هست که منتظر گذر زمان
ميشی. (در ضمن، گلی خانم، خيلی خيلی خيلی ممنون از لينک، خوشحال شدم :) )

اصولا به این قضیه میگن روز مرگی ...روزمرگی ما جهان سومیام به نظرم دو صورته یا متنهی میشه به غرق شدن در خاطرات گذشته و یا غرق شدن در نگرانی ها و امال اینده .
نادر ابراهیمی یه نوشته ی قشنگی داره می گه مگذار که حتی آب دادن گل ها به عادت اب دادن گلها مبدل شود .