« دیزین-گاجره | Main | »
July 25, 2006
واقعا آدم از این همه امنیت که تو تهران می بینه لذت می بره! آخه از دیدن جامعه به این سالمی و با فرهنگی متعجب میشی!
آدم حالش بهم می خوره! یک دقیقه نمی تونی با خیال راحت تنها بری توی خیابون...انقدر که مورد توجه 1000 تا عمله و آدم عقده ای قرار می گیری!!
چرا آخه باید یه همچین جامعه ای داشته باشیم؟ چرا باید یه جوری باشه که مجبور باشی اگه بیرون میری اونقدر اخم کنی و سرت رو بندازی پایین تا شاید یه ذره کمتر آرامشت رو مختل کنن؟ اگه پیاده روی میخوای بکنی باید اونقدر تند راه بری که هیچ لذتی نداشته باشه...
چرا دخترا نمی تونن دوچرخه سواری کنن؟ چرا هنوز فرهنگ اینو نداریم که دم خط عابر پیاده توقف کنیم؟ خب وقتی هنوز جا نیفتاده که اصلا از روی خط کشی باید عبور کرد چه انتظاری می شه داشت؟ وقتی یکی هنوز نمی دونه نباید بپره وسط بزرگراه و بره اونورش تازه اونم تو شب چطور می تونی انتظار داشته باشی به چراغ عابر پیاده توجه بشه ... تازه وقتی تو هم وای میستی تا چراغ سبز شه بقیه یه جوری نگات می کنن انگار یا دیوونه ای یا خیلی بی کار!!
هی....افسوس که خیلی راه مونده که باید بریم...
Posted by goli at July 25, 2006 03:44 PM
Comments
فرهنگمونه ....
و هر روز هم بدتر و بدتر میشه...
کاملا قابل درکه مسایلی که گفتی
:-s
Posted by: Ali at July 27, 2006 10:37 PM
hala ke shoma in ghadr be farhanigi, mikhay ma barat che konim?? vaghean khejalat nemikeshi?!!
Posted by: Alireza at July 29, 2006 09:21 AM
mifahmam chi migi:((....aarezoo be del moondam yebar bedoone stress rah beram! dige har adame moteshakhesiam ke az kenaram rad mishe miparam az jam:(
Posted by: neda at July 29, 2006 09:48 AM