July 02, 2006
هر چی آدما بزرگتر میشن از پاکی و صداقتشون کم و کمتر میشه ... چرا آخه باید یه جوری باشه که به هر کسی نتونی اعتماد کنی؟ توی بچگی دوست پیدا کردن کاری نداره اما هر چی آدم بزرگتر می شه می بینه دیگه صداقتی وجود نداره حتی نمی تونه مطمئن باشه کسایی که اطرافشن واقعا اونجورین که فکر می کنه...
من این وسط گیر افتادم... از کجا بفهمم کی راست میگه کی دروغ؟!! اما یه چیزی که واضحه اینه که یکی داره خالی میبنده! هیچ وقت حتی به ذهنمم نمی رسید یه وقت نگران این باشم که دوستم واقعا کیه!
همین چیزاس که باعث می شه دیگه هیچ نوع دوستی ای توی دنیا نباشه... هیچ کس به کسایی که واقعا احتیاج به کمک دارن کمک نمیکنه...
Posted by goli at July 2, 2006 11:29 PM
Comments
راستش حرفت درسته که آدم ها سال به سال عوض ميشن و يه چيزايی
که توشون خوب بوده کم تر ميشه؛ کسی نيست که هميشه ثابت بمونه.
ولی به نظر من، این مهم هست که خوده شخس خودش رو خوب نگه داره،
و از صادق بودنه خودش کم تر نکنه...يعنی کسی که هميشه با خودش رک
و راست هست و کلک توی کارش نيست برنده هست...و به اون ميشه گفت يک دوست خوب.
اون کسی که اهل کلک و بازی هست فقط هيچه. توی هر نو رابطه هميشه آدم ها بايد
هرچی که برای خودشون ميخوان، برای بقيه هم بخوان. کسی که يکی رو ناراحت می کنه
نشون ميده که از ته دل خودش رو هم دوست نداره که دوست داره بقيه رنج ببرن!
به نظر من، فقط بايد مواظب باشی که خودت هميشه صادق باشی بعد همه چی کم کم
درست ميشه...در ضمن، تبريک...بلاخره تابستون آمد! هورا، خوش باشی
Posted by: Melody at July 3, 2006 10:21 AM
مي دونم چي مي گي خانومي ولي بازم كساني هستند كه بتوني بهشون اعتماد كني و از بودن در كنارشون احساس آرامش و اطمينان كني ولي خوب آدم خوبا خيلي كم شدن چون آدما مادي شدن
Posted by: neda at July 3, 2006 11:58 AM